Elk jaar opnieuw komen duizenden Night of the Proms-fans hun hart ophalen in het Antwerps Sportpaleis. Sinds de eerste editie van Night of the Proms in 1985 bezochten ondertussen al bijna zeven miljoen mensen het unieke concert. Uit al die bezoekers pikten wij een aantal trouwe fans. Zij vertellen waarom ze het concept zo uniek vinden.

Vertel je eigen Proms-verhaal!

Wil je zelf ook ervaringen uitwisselen met andere Night of the Proms-fans? Je kan helemaal onderaan dit bericht je verhaal toevoegen.

Ontsnappen uit de dagelijkse sleur

Voor Jeroen Verhaeghe is het dit jaar de tiende keer dat hij naar de Night of the Proms gaat. Hij vindt het een prima concept: voor elk wat wils, met de nodige verrassingen en dat alles bovendien tegen een betaalbare prijs. ‘De Proms is voor mij een onbezorgd avondje uit met vrienden of met mijn echtgenote. Het is een prima manier om de sleur van het dagelijkse leven te doorbreken. Zelf ben ik op gebied van muziekkeuze een allrounder, verschillende muziekgenres kunnen mij bekoren. Op de Proms vind ik telkens opnieuw mijn gading.’

Jeroen geeft een pluim voor de programmering. ‘Elk jaar opnieuw zorgen de organisatoren ervoor dat er verschillende genres uit verschillende decennia aan bod komen. Ze zijn niet blijven steken in de jaren tachtig, ook meer hedendaagse artiesten mogen het podium beklimmen. En wat de klassieke muziek betreft: de tijd van alleen maar stukken kiezen die het grote publiek zeker kent, is voorbij. Vandaag durft men meer, en dat loont.’

Voor Jeroen was het hoogtepunt van de voorbije jaren het optreden van Meat Loaf. De reacties achteraf waren verdeeld: ofwel was men voor, ofwel was men tegen. Jeroen was duidelijk vóór. ‘De nummers van Meat Loaf zijn gewoon perfect om met orkest uit te voeren. Ik vind hem ook een echte rasartiest: de interactie die hij heeft met het publiek is ongelooflijk.’ Als Jeroen mocht kiezen, zag hij het liefst Jimmy Page en Robert Plant van Led Zeppelin een keertje op het podium verschijnen. Helaas treden zij niet meer langer samen op. ‘Maar een mens mag dromen, hé’, aldus Jeroen.

Een echt Vlaams product

Bernard Derveaux is de tel kwijt. Hij weet niet meer precies hoeveel Night of the Proms-concerten hij al heeft bijgewoond in binnen- en buitenland. Voor hem is Night of the Proms een typisch Vlaams product: ‘Ik zou zelfs van een Bourgondisch product durven spreken: de gulheid naar de toeschouwer toe, de humor waarmee het geheel wordt gebracht, de minzame toegankelijke organisatie en de technische gedrevenheid; precies zoals de Vlaming is. Ideaal voor een Vlaams publiek: ze herkennen zich in het concept en voelen zich thuis. Maar ook ideaal voor een buitenlands publiek: voor hen is Night of the Proms een vorm van ontspanning zoals ze het zelf niet zouden kunnen bedenken.’

Eén hoogtepunt selecteren uit de voorbije Night of the Proms-jaren, is voor Bernard onmogelijk. ‘Als ik terugdenk aan Nathalie Choquette die ‘Nessun Dorma’ zingt, krijg ik nog steeds spontaan de tranen in de ogen. Ook de uitvoering van de eerste klassieke potpourri ‘Bolero Shuffle’ in Charleroi, staat bovenaan mijn lijstje. Maar ook John Miles en David Garrett in 2002, Safri Duo en ‘Mad World’ van Tears for Fears.’

Bernard houdt ervan om elk jaar naar verschillende voorstellingen te gaan. ‘Ik word ontzettend enthousiast van de professionaliteit waarmee het geheel wordt uitgevoerd, van de grondige voorbereiding en van de technische uitvoering. Sommige mensen komen om de sfeer op te snuiven, maar volgens mij verdient Night of the Proms veel meer dan dat. Ik krijg het gewoon niet over mijn hart om slechts één keer per jaar te gaan.’

Een mooie herinnering blijft voor Bernard de editie van 2005. Toen werd een gedicht van zijn hand voorgelezen op het podium, door niemand minder dan Carl Huybrechts zelf. De tekst van dat gedicht kon natuurlijk ook hier niet ontbreken.

Eén show doet verlangen naar meer

Timothy Van Cleven is een tamelijk recente fan. Hij ging voor het eerst naar de Proms toen hij zeventien was, in het jaar 2002. ‘De jaren ervoor hoorde ik telkens dat de Proms een schitterend spektakel was. Dat wilde ik een keertje met mijn eigen ogen zien. Ik was meteen verkocht. De Simple Minds traden op en ik kende hun muziek toen nog niet goed, maar ik vond hun optreden machtig. Ik was enorm onder de indruk van de reacties van het publiek: tijdens de klassieke uitvoering van O Fortuna uit Carmina Burana werd iedereen muisstil, terwijl een paar seconden later de hele zaal stond te springen op ‘I’m so Excited’ van The Pointer Sisters.’

Die eerste show deed meteen verlangen naar meer. Timothy telde af naar de editie van 2003. Hij overtuigde vrienden om mee te gaan en het werd opnieuw een feest. ‘Het gevoel van zo’n show is gewoon onbeschrijfelijk. Ze maken er de laatste jaren ook een echt visueel spektakel van. Elk jaar opnieuw beleef ik een avond vol ambiance, vreugde, ontroering en ontlading. Na afloop heb ik telkens weer spijt dat het weeral zo snel voorbij is, maar de mooie herinnering, die blijft!’

Timothy wil iedereen die nog nooit naar Night of the Proms is geweest, overtuigen om het toch een keertje te proberen. ‘Het eerste jaar ben ik met drie vrienden geweest, maar de groep is steeds groter geworden. Ondertussen organiseer ik zelf de busreis en trekken we met een volle bus enthousiaste mensen richting Sportpaleis. Ik zou zeggen: gewoon doen, de kans is zeer groot dat je volgend jaar teruggaat!’

Voor elk wat wils

Sofie Hautekiet zingt mee in het koor Fine Fleur dat elk jaar mee op het podium van Night of the Proms staat. Voor haar is Night of the Proms hét festival van het jaar. ‘De schitterende combinatie van klassiek en pop trekt een heel breed publiek aan. Zelf ben ik er nog maar één keer geweest, in 2006, maar die ene keer was meteen voldoende om te blijven komen.’

Sofie houdt van de bijzondere en leuke sfeer die er rond Night of the Proms hangt, ook achter de schermen. ‘Mijn leukste herinnering is met de Proms op tour naar Frankrijk. We mochten toen samen zingen met Lara Fabian en Murray Head, echt een ongelooflijke ervaring.’

Iedereen zou de show eens een keertje moeten zien, zo vindt Sofie. ‘Er zit voor elk wat wils in. Iedereen zal dus zeker een stukje muziek horen dat aansluit bij zijn smaak. Bovendien is het lichtspektakel op zich al bewonderenswaardig. Het is trouwens ongelooflijk om te zien hoeveel mensen er aan zo’n evenement meewerken achter de schermen: de catering, de podiumbouwers, de organisatoren,… En ze doen het dan nog allemaal met volle ‘goesting’. Volgens mij zal Night of the Proms ook dit jaar het Sportpaleis weer doen daveren!’

12 Reacties tot “Fans”


  1. 1 Walter Muller 18 oktober 2007 at 5:01 pm

    Het was 1999 en ik mocht meegaan met enkele vrienden die een vrijkaart voor de Night of the Proms hadden. Ik associeerde de Proms met iets oubolligs, zeker niets voor mij. Maar ik ben uit pure nieuwsgierigheid toch maar meegegaan. Het waren zitplaatsen aan de rechterkant van het podium. Ik herinner me nog het optreden van een opera zangeres die tijdens het optreden aan het eten en drinken was; tussen de noten door, notabene. Ik herinner me ook nog een staande ovatie toen jean-bosco safara op het podium kwam. De show had me zoveel kippenvelmomenten bezorgd dat ik het jaar erop opnieuw ben gegaan, maar dan wel staanplaatsen op het middenplein. Ik vond de zitplaatsen wat te ’stijf’ zijn. Beneden leek meer ambiance te zitten.

    In 2000 en 2001 schreef ik voor de Online Reporters en heb ik voor de locale redactie van Antwerpen twee maal op rij een verslag gemaakt van de Proms, en had er het geluk om een keertje een repetie van de Fine Fleur bij te wonen. Een interview met de koordirigent en de publicatie daarop in de online krant werd zeer hartig onthaald. Het was tijdens die twee jaar dat ik de Proms kriebel helemaal te pakken kreeg.

    Ik ben elk jaar blijven terugkomen, en ik had me een doel vooropgesteld: ik zou elk jaar minstens 1 persoon met me meenemen naar de Night of the Proms, die voor een of andere reden nog nooit geweest is. Daar ben ik elk jaar al in geslaagd, ook dit jaar.

    In tegenstelling tot andere Sportpaleis-evenementen die ik reeds vele jaren op rij in het najaar bijwoon, heb ik nog geen enkele keer overwogen om de Proms een keertje over te slaan, zelfs niet als het programma me eens wat minder leek. Elk concert bezorgt me meerdere kippevelmomenten; En dat komt heus niet enkel door de muziek, of het koor, of de sfeer, of het publiek, maar door de combinatie ervan.

    Robert Groslot & Il Novecento, Carl Huybrechts, Fine Fleur, John Miles & electric band, Patrick De Smet: ik kan jullie niet meer missen.

  2. 2 andre de schutter 18 oktober 2007 at 6:14 pm

    Hebben het jarenlang een echt feestgebeuren gevonden en er met volle autocar op ingespeeld aan de vooravond van allerheiligen. Echter in 2005 liep het fout, onze organisatie West-In / West-Uit moest voor de premiere avond boeken en leed er een verlies van ruim € 600,00. Vanaf die dag hebben wij de getrouwe moeten teleurstellen en afzien van deze groepsuitstap.

  3. 3 Bernard 21 oktober 2007 at 9:45 pm

    Als je fan bent, blijf je komen, ook al is het dan niet meer in groep.

    Maar NOTP is zeker en vast een groepsgebeuren en de basis van de steengoede sfeer van jaar tot jaar.

  4. 4 Hautekiet Peter 25 oktober 2007 at 3:29 am

    Beste Sofie,

    Ik ben trots op jou, mijn dochter !

    Papa.

  5. 5 Tim 14 november 2007 at 10:13 am

    Ik ga al jaren naar NOTP.

    Dit jaar vond ik echter het minste van al de jaren die ik ben geweest:

    * Er was geen surprise gast
    * John Miles is amper aan beurt geweest
    * De artiesten konden de swung er niet echt inbrengen (behalve Soulsister en Kid Creole)
    * Jan de Smet (drummer van het orkest) heeft ook bijna niets mogen doen

    De violiste (Roby Lakatos) en onze Belgische trots (pianist Liebrecht Vanbeckevoort) waren wel van topkwaliteit

    Ik zeg natuurlijk niet dat het slecht was en ik kom volgend jaar zeker en vast terug, maar ik vond toch dat ik het moest melden dat vernieuwing goed is, maar dat enkele basiselementen toch telkens aanwezig moeten blijven.

  6. 6 gwen 8 december 2007 at 6:29 pm

    iedre jaar veras de proms iets anders dit jaar met chic volgend jaar weer iets anders kzal altijd naar de proms blijven komen hoor
    iedreen komt zich voor amuseren
    veel muzikale grtjs

  7. 7 Hans 17 december 2007 at 12:19 pm

    ik ben beginnen te gaan in 2001,en eigenlijk ging ik dan alleen voor Meatloaf,ging dan op m’n eentje naar NOTP,nu zijn we bijna 2008 en ben elk jaar blijven gaan,de sfeer de afwisseling van klassiek,pop,gewoon zalig,en elk jaar breng ik meer volk mee,eigenlijk is NOTP een verslaving,je kan gewoon niet zonder.En elk jaar iets andere artiesten,dat maakt het ook super.Dus ga ik elk jaar weer,de tickets voor 2008 zijn al gereserveerd.

    Happy New Year en muzikale Grtz

  8. 8 Marcel 21 januari 2008 at 5:10 pm

    Sinds 2000 gaan we al jaren regelmatig naar NOTP. Meestal op eigen iniatief en soms op iniatief van de werkgever. Voor de editie 2007 hebben we kaarten gekocht via de werkgever die er 100 in totaal gekocht had. Deze kaarten kon je individueel of per 2 kopen en deze waren geldig voor de première-voorstelling. Nu zijn er op het einde heel wat problemen geweest met het geluid en is het optreden tot 2 maal toe moeten worden stilgelegd en de 2de keer zelfs voor 15 minuten. Toen heeft Carl Huybrechts, de presentator va

  9. 9 Yvonne 17 februari 2008 at 2:06 pm

    Voor Sofie

    Wat geweldig dat je in het koor mee zingt, ik ga ieder jaar een paar keer naar de proms, en ben ook in Parijs en Antwerpen geweest.
    Het mooiste van het concert vind ik altijd de nummers waar het koor aan mee werkt….kortom ik ben een echte fan van Fine-Fleur!
    Het lijkt me geweldig om aan zo iets groots mee te mogen werken.

    heel veel succes, en weet dat als jullie dit jaar weer in de Ahoy en in Arnhem zijn er in ieder geval 1 grote fan van jullie bij zit!!!

    liefs Yvonne

  10. 10 Sofie 9 maart 2008 at 10:53 am

    Dank u, Yvonne ;)

  11. 11 miek 17 september 2008 at 1:14 pm

    ik ga al lang, heel lang.. heb nog Steve Harley ‘Sebastian’ horen zingen, geloof in 89? heb niet veel shows gemist, enkel laatste 3 jaar komt het er niet meer van.
    Hét hoogtepunt: Toto in 94 (?) toen ze voor eerste keer kwamen: dat drumstel dat uit het podium omhoogkwam, een drummer die Robert Groslot door z’n knietjes deed gaan va, verbazing.. Schitterend! Ook de shows met Joe Cocker zullen me altijd bijblijven (zeker het duet met Jeniffer Warns)..

    denk dat ik dit jaar nog eens ga.

  12. 12 estella bernhart 20 februari 2009 at 2:26 pm

    Sinds vele jaren ga ik naar de proms, de laatste jaren met onze dochter. Ik verzamel ook jaarlijks de cd’s maar
    voor 2008 zijn er geen te koop bij FNAC. Zijn er ergens anders te koop of zijn het nu alleen nog DVD’s? De cd van het jaar 2003 ben ik vergeten te kopen en is ook niet meer in de handel verkrijgbaar. Kan er iemand mij helpen?


Reageer




Categorieën

Blog Stats

  • 213,517 hits