Alhoewel het soms lijkt alsof we pas enkele weken terug aan het repeteren waren in Hof Ter Lo, hebben we vorige week afscheid genomen van Toots, Sharon & Paul en Andy, alsook van de dansers van Let’s Go Urban en de figuranten van Fine Fleur.  We hebben uiteindelijk weinig tijd gehad om hen te missen : op donderdag zijn Roxette, John, de Katona Twins, Robert & de band naar Hamburg gereisd, alwaar we ’s avonds een verbroederingsdiner hadden met de nieuwkomers op de tour : Glenn & Martyn van Heaven 17, Alan Parsons & PJ Olson, en Christina Stürmer.  Op vrijdagochtend zijn orkest en koor aan een (té) lange rit vanuit Gent en Antwerpen naar Hamburg begonnen, om bij aankomst meteen op het podium te gaan zitten en op 2 uur tijd 11 nieuwe nummers te repeteren.  Gelukkig was alles al goed voorbereid op eerdere repetities, maar het was ongetwijfeld een bijzonder vermoeiende dag, eergisteren.  En als slotstuk van die lange dag hebben we dan ook nog de première van de Duitse show, met toch bijna de helft nieuw repertoire en flink minder ‘toeters en bellen’ : geen vuur noch toortsen bij de opening, geen fluo-confetti noch ’spoken’ bij Sharon, geen zilveren slingers bij OMD, geen neerdwarrelende hartjes bij It Must Have Been Love …

Maar de nieuwe artiesten hebben zich bijna moeiteloos ingepast in de show, en ook de 2 nieuwe klassieke stukken vallen in de smaak : aangezien we dit jaar naast Haendel ook Hayden vieren, speelt het orkest het 4e deel uit de 88e symfonie van Joseph Hayden (in de plaats van de Hongaarse dans nr. 5), en een stuk uit Le Carnaval Romain van Berlioz ter vervanging van Suite To Dance bij het begin van het 2e deel.

Vrijdag dus een (gewoon) goede show, en gisteren zaterdag, met een nog iets voller huis, een bijzonder aangename show : alle artiesten voelden zich nog beter op hun gemak (zowat allemaal gaven nà de première toe toch wat zenuwachtig geweest te zijn – op de persconferentie op zaterdagmiddag gaf Christina  – een jonge Oostenrijkse zangeres die tot nu toe vooral in de grotere clubs speelt – toe dat ze letterlijk stond te beven bij haar eerste opkomst) – en ook het publiek had er meteen héél véél zin in : je voelt dat meteen aan het applaus nà de opening – het leek me beduidend enthousiaster dan de dag ervoor.  Uiteraard zijn er de gebruikelijke kleine bijsturingen in de presentatie en de diverse wissels, én we hebben zelfs een mini-repetitie met Alan Parsons gehad op zaterdagnamiddag, maar alles zat van bij de aanvang goed, en iedereen kijkt ernaar uit om dit nog 18 keer te herdoen.

We zijn op dit moment trouwens onderweg van Hamburg naar Berlijn, waar we wellicht de enige show gaan hebben met minder publiek dan vorig jaar : bijna onbegrijpelijk, want overal elders doen we beduidend beter (in Hamburg meer dan 1.400 mensen meer dan vorig jaar), maar met de komst van de 02-World in Berlijn stoppen zowat àlle wereldartiesten in die stad, en is het aanbod dus wat groter dan de vraag.  Het plan is om volgend jaar zeker weer een persconferentie in Berlijn te organiseren, net als vorig jaar.

Gisteren nog via de gsm van Carl (die presentator was op Golden Years in Antwerpen) gesproken met Graham Gouldman van 10cc, die vorig jaar op de Duitse affiche stonden.

Nog 2 kleine muzikale aanpassingen staan op het programma : het koor zingt nu bij de reprise van Music, én ik breng woensdag de bugel van Olivier (eerste trompet bij de pop-songs), zodat hij de muzikale plaats van Toots kan overnemen bij ‘If I Could’ : zonder de invulling van Toots klinkt het nu ineens toch té leeg.

J

Vrienden, het zijn vermoeiende weken geweest, maar we kunnen tevreden terugblikken op 13 nagenoeg uitverkochte shows in het Sportpaleis : het enige ‘probleem’ zijn de tijdelijke stemproblemen van Marie meteen nà de première geweest, maar dat is intussen al lang vergeten en vergeven.

Afgelopen weekend hebben we 2 keer in Arnhem gespeeld, in het Gelredome, alwaar een exacte copie van de Antwerpse shows op véél bijval kon rekenen.  Tot onze verbazing (niemand heeft ons ooit iets gezegd) blijkt ‘Night of the Proms’ een eigen ster te hebben in het met sterren bezaaide plaveisel voor de hoofdingang van het Gelredome.  Onze ster blinkt er naast die van Marco Borsato, Paul McCartney en vele andere artiesten en shows die er plaatsvonden.  Een dergelijke waardering en erkenning doet altijd plezier !

De afgelopen dagen zijn Rogier (onze bassist) en ikzelf druk bezig geweest met het mixen van de tracks voor de Duitse CD.  Uit commerciële overwegingen is het van groot belang dat die CD te koop is op de shows zelf, dus dat wil zeggen dat we eind volgende week (27 november is er de eerste show in Hamburg) voldoende exemplaren ter beschikking moeten hebben.  Dus moet de master uiterlijk eind deze week in de fabriek in Gütersloh binnengebracht worden.  Dat lijkt te gaan lukken, want we hebben de goedkeuring binnen van zowat alle artiesten : Per heeft de mixen van Roxette deze voormiddag goedgekeurd, Heaven 17 en Christina Sturmer (waarvan we opnames hebben gemaakt bij hun repetities in Antwerpen, eind oktober) hebben dat al eerder gedaan, John heeft nog een paar kleine wijzigingen gevraagd bij zijn 2 nummers, en Alan Parsons is bezig met het mixen van de opnames uit Benidorm van midden vorig jaar.

Een CD van de lopende editie zit er niet in, maar op een volgende compilatie, die we volgend jaar willen uitbrengen, zal véél repertoire van de afgelopen 2 jaren te horen zijn, en jawel, ik neem me nu voor om nog een nieuwe poging bij het management van Sinnead te wagen .

Vanaf woensdag beginnen we aan 7 shows op rij in Rotterdam, en dan begint het écht tourwerk, met vanaf 27 november 20 shows in 12 steden tot en met 20 december.  Routine wordt het voorlopig niet, want er zijn dus 3 nieuwe acts (Heaven 17, Christina Sturmer en Alan Parsons) in te passen, en tegelijk worden ook de tv-uitzendingen voor VRT en Avro klaargestoomd : ook hier willen de betrokken artiesten hun zegen geven over beeld en geluid …

Tot binnenkort,

Jan

Het blijft toch altijd spannend hoe het publiek en de publieke opinie over de show schrijft (in kranten en ons forum), en elke negatieve opmerking komt weer hard aan (ik hoorde eens van een artiest dat je voor elke negatieve kritiek minimaal 10 lovende opmkeringen nodig hebt om het te compenseren ).  Over de geschreven pers en de journaal-verslaggeving nà de première mogen we niet klagen, wel in tegendeel : ‘Spetterend verjaardagsfeestje’ (HLN), ‘De jubileumeditie is er eentje om in te lijsten’ (HN), ‘de show spreekt weer boekdelen – mooi, visueel erg inventief’ (BVL/GVA).  We hebben het ooit al met minder journalistieke wierook moeten stellen.  Maar er is uiteraard ook nog De Morgen : ‘…zoals de rommelige uitvoering van “Bluesette” onderstreepte : soms moet je gewoon weten wanneer het tijd is om te stoppen …’.

En dan zijn er uiteraard ook de commentaren van ons publiek, voor wie we het uiteindelijke allemaal doen : ook hier weer flinke tegenstellingen.  “Geweldige show, vooral OMD en Roxette maakten het af. Een waaier van emoties gaande van jeugdsentiment tot respect voor elk van de artiesten. Tot volgend jaar” – “Het programma zat als een puzzel in elkaar en de puzzelstukjes pasten deze keer perfect: modern, klassiek, knipoog naar de voorbije jaren, enz. De nieuwe elementen stoorden helemaal niet en verhoogden de amusementswaarde van het geheel.” – “Een van de meest geslaagde edities van de laatste jaren wat mij betreft. Goede opbouw van afwisseling tussen het klassieke en het popgedeelte, mooie show en lichteffecten, leuke extra’s. Een van de beste combinaties van artiesten die ik op de Proms al gezien heb, de avond is alweer voorbijgevlogen.  De gitaarcovers van Michael Jackson en Nirvana, Ice Queen met het orkest, de absoluut geslaagde duetten tussen Toots Thielemans en John Miles, en vooral tussen Miles en Sharon den Adel, prachtig gewoon. Bedankt voor alweer een geweldige avond Proms en tot volgend jaar !” – “eerlijk gezegd bleef ik voor een jubileumeditie wat op mijn honger zit. Mooi programma, maar mja niet spectaculair.” – “Ik vond het vorig jaar beter. Er was een beetje te weinig zang naar mijn mening” – “Naar mijn mening, een eerder matige editie.”

En dan was Marie zaterdag zo ziek dat ze nauwelijks kon zingen, en heeft hierdoor toch wat mensen (begrijpelijkerwijze) teleurgesteld.  Per schreef het op z’n blog : “Marie is taking penicillin for her throat. It sounds really terrible but slightly better today than y-day… 2 days off now. She needs that.” Het rapport van gisteren namiddag (dinsdag) was dat haar stem al veel sterker is, maar dat ze nog met een vervelende hoest kampt.  We kruisen de vingers voor deze avond.  Wanneer Marie terug helemaal bij stem is hoop ik dat we een probleemloze show kunnen doen, en dan zal de resterende spanning bij mij ook wel weg-ebben.

Als ik het nu zo nog eens allemaal nalees, dan krijgt de positieve kant duidelijk de overhand : zoals in de aanhef geschreven kerft elke negatieve commentaar (hoe terecht soms ook) in mijn ‘ziel’ … en de balans slaat overduidelijk positief.  Dat vertaalt zich trouwens ook in de verkoop voor editie 2010, die sedert vorige vrijdag begonnen is.  De laatste tickets voor 4 en 11 november gaan hier ook nog de deur uit !

J

Op een niet onbelangrijk technisch defect nà (een haperend gordijn bij de start van de 2e dress rehearsal) is alles bijzonder vlot verlopen, afgelopen namiddag en avond.  De mensen van Showtex komen morgen het railtrack systeem bekijken en herstellen (neem ik aan).  Ik denk dat ik misschien nog wel het meest onder de indruk ben van de razendsnelle metamorfose van Marie van Roxette : bij de eerste repetitie nog wat ingehouden, maar daarnet erg sterk, zeker ook vocaal – dat laat het beste verhopen voor morgen (straks).  Ik denk trouwens dat wij er hier bij ons geen idee van hebben wat voor een emotie er bij de Zweedse gasten zal opwellen wanneer Per en Marie op het podium zullen staan, ongetwijfeld toegejuicht door een enthousiaste menigte : velen hadden wellicht de hoop op een verderzetten van Roxette opgegeven, na de bijzonder ernstige gezondheidsproblemen van Marie.  Per heeft het in zijn interview met de Rode Loper gesteld : het heeft erg weinig gescheeld of Marie was er niet meer …  Er zal menig traantje weggepinkt worden, morgen…

J

Voilà, de eerste van 3 doorlopen zit erop.  Het muzikale potentieel van de show heeft zich volgens mij nu al helemaal bewezen – ook licht en decor zijn bijwijlen spectaculair.  Het geluid is zoals steeds opperbest, ondanks afwezigheid van publiek in de zaal – het is nu een kwestie van morgen de schoonheidsfoutjes op te kuisen : er liep uiteraard hier en daar nog wat mis – de presentatieteksten zijn té kort of té lang, de artiesten weten niet langs welke kan ze op of af moeten komen – komt Carl nu met bloemen of niet – 3 kussen of 1 ?  enz enz enz … Het moet allemaal gerepeteerd en vastgelegd worden.

Morgen doen we nog 2 volledige shows – dat zal het reeds aanwezige vertrouwen bij iedereen extra deugd doen !

J

Deze namiddag, ruim voor het voorzien uur, heeft Robert aan zijn orkest kunnen zeggen : “dankuwel en tot morgen”.  De laatste muzikale repetities, met Roxette, waren sneller dan voorzien achter de rug, tot ieders grote tevredenheid.  In de voormiddag was Sharon den Adel (gewoontjes lekker zélf met de auto) langgekomen om haar 2 Within Temptation nummers te repeteren, alsook het duet met John.  De Katona broers zijn ook betrokken bij dit nummer, en hebben andere (nieuwe) gitaren uitgetest voor dit nummer.

Straks is er het traditionele ‘Laatste Avondmaal’ (Last Supper), waarbij alle buitenlandse gasten gezellig dineren in een restaurant in de nabijheid van het hotel.  Ondertussen gaan Geert en Ollie nog vele nachtelijke uren door met het programmeren van een oogstrelende lichtshow.  Morgennamiddag zijn er uitgebreide soundchecks op het grote podium, en morgenavond doen we een eerste show, waar vanalles in het honderd zal lopen, zodat we weten waar we moeten aan werken : het gaat hier vooral om ‘change-overs’, dus het weghalen en opstellen van instrumenten en accessoires voor de diverse nummers en artiesten.

J

Ik had het zelf pas nà de middag door, maar vandaag exact 24 jaar geleden vond de First Night of the Proms plaats !  En het toeval (want zo was het zeker niet gepland) wil dat deze middag de 2 artiesten die ook op die allereerste NotP aanwezig waren samen gerepeteerd hebben.

Dus hebben we daar een foto-momentje van gemaakt, en het resultaat is hiernaast te bewonderen.  Deze ochtend hebben we mogen genieten van de pure emotie van Toots, die 3 solotitels zal brengen : ‘Bluesette’ (uiteraard), een medley met muziek uit ‘Midnight Cowbow, Turks Fruit en Baantjer’, en ‘What A Wonderful World’.  Daarnaast is er ook een unieke samenwerking tussen Toots en John tijdens ‘If I Could’, maar daarover is hieronder en elders nog wel meer info te vinden.

John heeft zijn grote talent nog maar eens bewezen tijdens de repetitie met Toots, en tijdens ‘Stairway To Heaven’, waar hij naast de zang ook de gitaarsolo voor z’n rekening neemt.  Ik vroeg hem indien hij gerepeteerd had, en het antwoord was lakoniek ‘neen’ : hij had 2 keer naar het nummer geluisterd.  Voor alle eerlijkheid voegde hij er wél aan toe dat hij het 5 maand lang had gespeeld tijdens een tour met Jimmy Page (componist van het nummer).  Speelde hij toen de gitaarsolo ?  Neen, hij speelde toetsen.  Het is soms gewoon oneerlijk hoe simpel het voor sommigen is …

Op dit moment zijn Roxette ‘in da house’, en ze hebben het afgelopen uur genoten van het orkest dat hun repertoire aan het instuderen was.  Binnen enkele ogenblikken gebruiken we de opnames van die repetitie om te repeteren, zodat Roxette kan ‘wennen’ aan wat het orkest speelt.

Morgenvoormiddag komt Sharon langs, en in de namiddag speelt Roxette dan eindelijk samen met het orkest.

Jan

** Persmededeling **

Help jij om het duet tussen John Miles en Toots Thielemans onvergetelijk te maken?

Op de komende 25ste editie van de Night of the Proms-concerten zullen twee artiesten die er ook al op de allereerste show in 1985 bij waren een eenmalige samenwerking opzetten. John Miles zal het nummer ‘If I Could’ zingen, op onnavolgbare wijze begeleid door Toots Thielemans. Dit belooft een hoogstaand muzikaal moment te worden!

Het kan nog beter worden, want we nodigen de bezoekers uit om een persoonlijke foto aan het decor van dit nummer toe te voegen.

Waarover gaat het? We hebben helaas (nog) geen toelating gekregen om de versie van Ray Charles van dit prachtige nummer online te laten horen, maar wie gaat zoeken kan het op YouTube beluisteren. We hebben helaas evenmin (al) toelating gekregen om de originele tekst en een vertaling te publiceren, maar wie gaat zoeken op de gespecialiseerde sites zal het daar gemakkelijk vinden.

In de song bezingt een ouder zijn onmacht om van de wereld waarin zijn/haar kind leeft een betere plek te maken.

Wat we heel graag willen doen, is tijdens dit nummer digitale foto’s van kinderen van Night of the Proms-bezoekers in het decor verwerken. We nodigen dus alle bezoekers uit om ons één of meer digitale foto’s van (hun) kinderen te mailen. Als je erbij vermeldt welk concert je bij zal wonen, dan proberen we ook die dag jouw foto(s) te tonen. Er zijn natuurlijk wel enkele spelregels : foto’s van ondermaatse kwaliteit (onscherp, te lage resolutie, …) kunnen geweigerd worden, de maximumleeftijd voor het kind op de foto is 10 jaar, we beloven de foto’s voor geen andere doeleinden te gebruiken, en wie instuurt stemt ermee in dat de foto’s ook te zien kunnen zijn in de tv-opnames, of wie weet later op een dvd-registratie van dit nummer.

We kijken dus met grote belangstelling uit naar jullie inzendingen op ificould@notp.com

Vergeet de datum van jullie concertbezoek niet te vermelden.

Vrienden, ik schrijf jullie vanuit de repetitieruimte, alwaar Roxette zo’n half uurtje geleden is komen binnenstappen : ze zijn nu bezig met hun soundcheck, dwz ervoor zorgen dat ze technisch klaar zijn om morgen, na de repetities van het orkest, een eerste keer muzikaal te repeteren.  De planning is dat ze dinsdag dan mét het orkest zullen spelen, nadat ook het orkest hun deel van de muziek gerepeteerd hebben.  Vandaag hebben we al flink wat werk verzet : gerepeteerd mét de gebroeders Katona, en heel wat repertoire voorbereid : de opening (alweer een fenomenaal stuk muziek van de hand van Franck van der Heijden), zowat al het klassieke repertoire (Ouverture Dichter en Boer, Hongaarse dans nr 5, Bloemenwals uit het Zwanenmeer, enz), maar ook al 2 nummers van Within Temptation, en 2 nummers van OMD – het koor was er ook bij.  Tegelijkertijd heeft de groep figuranten op een andere plek ook de ganse namiddag gerepeteerd.

Morgen komen Toots en John Miles, en herhalen we het repertoire van de Katonas, plus bereiden we ook met het orkest de liedjes van Roxette.

Tot morgen,

Jan

Het gaat nu allemaal razendsnel, en de mails en vragen schieten aan een sneltempo heen-en-weer.  Vorige week zondag zijn de 2 formaties van Fine Fleur komen repeteren in de Lotto Arena. Het ene deel betreft de zangers, olv Edwig Abrath, het andere deel van de groep werkt aan de choreografie, onder de deskundige leiding van Jacqueline de Carpentier, partner van Franck van der Heijden, en met hulp van Evi Daneels, zelf choreografe, én al jarenlang lid van FF.  Ik heb trouwens een interessante site ontdekt, nl insidenotp.blogg.org , alwaar Christophe, trouw lid van FF, een eigen blog is opgestart, die meteen 2-talig is !  Tof !!!

Ook Geert en Ollie zijn sedert maandag druk in de weer, ergens in de catacomben van het Sportpaleis.  Voor de eerste keer wordt de licht- en videoshow van Night of the Proms in een virtuele studio voorbereid (wordt al wel meer gedaan, o.a. voor de shows van Clouseau, en op talrijke festivals), en om toch een realistisch beeld te krijgen van wat er op het computerscherm gebeurd staan enkele lampen en andere decorstukken opgesteld en opgehangen.  Morgen is het dan zover, en komen de eerste internationale gasten aan, en vanaf zondagvoormiddag weerklinkt de vele prachtige muziek die op het programma staat.  Ik doe uiteraard m’n best om jullie zo vaak mogelijk op de hoogte te houden.

J